Pamuk

Yaşadıklarımı kimse bilmez.
Alnımın çatından hüzün çakılır,
Kafamın tasında, acılar uyuşur.
Bakışlarımda kırık dökük bir kadın.
Boğazımda ıssız bir soluk yatar.
Sakallarımda iki avuç sevgi kokusu,
Ağzımdan çocuk sesleri duyulur benim.
Yüzümü güneşe astığımdan beri
Karanlıkta şiirler yazar,
İnsanlara sataşırım ben.